Versta de kunst om van vandaag te houden

regisseren
Na mijn regie-opleiding ben ik volop bezig steeds nieuwe stukken te maken, en ik blijf me verbazen.
Mijn eerste stuk was complex: Starten vanuit een idee en dan via improvisaties naar een stuk toewerken was het plan. Het thema, transseksualiteit, en de initiatiefnemer die toen net in haar transitie zat, waren bronnen van verbazing, spanning, onvrede, creativiteit, intensiteit. Uiteindelijk stond er een stuk dat goed ontvangen werd, maar door al het gedoe bleef heb bij die ene keer. Een dubbel gevoel: het was gelukt maar toch niet het stuk dat ik had willen maken.
Een nieuwe poging nu met Nood, waar ik al eerder over schreef. Een bevriend regisseur zei bij de laatste (vijfde) opvoering: "Jee, Ida, wat een wereldprestatie dat je dit er van hebt kunnen maken". Nog steeds geen echt goed stuk, maar met gemotiveerde spelers en heel veel tijdsinvestering, herschrijven, verbeteren, veranderen, opnieuw beginnen stond het er wel!
Tussendoor maakte ik ook een eenakter. Binnenstebuiten: over hoe onze eigen belemmerende overtuigingen ons kunnen tegenhouden om te gaan doen wat we echt wilen. Met een spelerswissel gaat deze nu "het land in" naar diverse eenakterfestivals.
De Amsterdamse Toneelgroep Arti vroeg me met hen een stuk te maken. Samen met een collega maken we een stuk over 3 generaties. Een voorstelling, soms ontroerend, soms grappig, soms schril, waarin acht vrouwen, één familie, allen de confrontatie aangaan met hun verleden. Samen spelen zij het spel van hun leven tot de werkelijkheid hen inhaalt. O Mam, heet het stuk. en eind maart is het te zien in het Polanentheater in Amsterdam.
En deze week weer een nieuw project: Werktitel is "zo echt als ik het wil"en gaat over hoe mensen de werkelijkheid naar hun beeld vormen. Een inspirerende start met spelers van de productie Nood en nieuwe aanwas. Ook dit wordt een eenakter, dus de festivals zijn al gewaarschuwd.
Kortom: regisseren.... ik heb er zin in.
En ik blijf me verbazen over hoeveel moois een, soms heel klein, gedachtetje kan opleveren.

Speeldata 2010
Toneelgroep Arti met O Mam: 26, 27 en 28 maart Polanentheater Amsterdam
eenakters: Scagontheater in Schagen op 13 mei; ACA Eenakterfestival Amsterdam: 14 mei, en verdere data volgen..

nood
dat is de titel van een theaterstuk dat ik momenteel bewerk en dan ga regisseren. en nood is het. een rammelende tekst, een veelheid aan zijsprongen, lijnen die worden losgelaten; beelden die de schrijfster zo heeft willen vasthouden dat ze aan het stuk lijken te zijn opgedrongen; karakters die zonder aanleiding veranderen, intenties die vaag blijven, een einde dat er staat omdat er een einde aan moet komen; dialogen die vertellen wat ook al gespeeld kan worden. nood dus...

ik ben begonnen aan iets waarvan ik me al heel vaak heb afgevraagd of ik het niet gewoon moet teruggeven. het lukt me slecht om me er werkelijk in vast te bijten. ik stel uit, heb het plotseling heel druk met allerlei andere dingen.
waarom geef ik het gewoon niet terug? is dat omdat ik dan vind dat ik het er bij heb laten zitten? omdat ik best weet dat ik zelf niet actief genoeg ben? omdat een vorige regie mij nogal wat heeft gekost en ik toch wat bang ben daar weer voor te gaan staan? omdat ik mezelf ken en weet dat ik soms gewoon te lui ben om iets echt te gaan doen en zeker af te maken? of omdat mijn verhuizing, mijn inkomen, mijn kinderen, mijn vrijheid allemaal legitieme argumenten zijn?

veel vragen die me zo bezig kunnen houden dat ik eigenlijk tot niets kom. en weer neig ik dan naar allerlei uitleg, goedpraten, verontschuldigen.

ik heb soms zo last van mezelf, ik klaag mijn nood, misschien moet ik het daar maar over laten gaan, dat stuk... dan klopt in elk geval de titel..

december

een jaarlijks terugkerend stuk cultureel erfgoed wat mij betreft. we liegen tegen onze kinderen, verwennen hen bij het overdrevene af, doen het commercieel elk jaar beter, vinden dat de knecht en zwart zijn discriminerend is, leggen onze culturele waarden op aan hen die in andere culturen zijn opgegroeid enz. enz. enz. maar oooooo wat geniet ik van o, kom er eens kijken, van de stoomboot, de schoen kapoen, de wind en de maan door de bomen. en vooral van kinderen die zich niets aan al die normen en waarden en tradities laten liggen maar gewoon vol overgave genieten...
vorig jaar samen met mijn dochter.... vandaag spraken we er over. ook over het jarenlang volhouden van iets wat niet waar is... nee, geen teer kinderzieltje dat is gekwetst op het moment van de waarheid, maar een kind dat zich groot genoeg voelde om te mogen weten!...
ik hou van dit feest en help ook dit jaar weer mee... piet trammelanti is back!

straattheater.
van 11 t/m 18 oktober is het de week van de veiligheid. in amsterdam proberen de stadsdeelraden met de bevolking het gesprek op gang te brengen over zaken als homo-intolerantie, geweld, agressie, pesten om zo te zoeken met de burgers naar het vergroten van die veiligheid.
de stadsdelen De Baarsjes, Bos en Lommer en Geuzenveld-Slotermeer doen dit door met een straatact die aandacht te vangen en dan met de mensen in gesprek te gaan.
een straatact, straattheater. niets zo vluchtig als het publiek van de straatact. en dan in stadsdelen waar de bevolking voor het merendeel bestaat uit mensen van allochtone afkomst waarbij o.a. 'homofilie niet erkend' wordt (volgens de gemeentevertegenwoordiger die wij spraken).
theatergroep ondersteboven uit amersfoort werd gevraagd over dit thema een act te maken, en oh ja, er mag ook humor in....
geen simpele opdracht, maar de act is gemaakt en ik mag als gastspeler bij deze theatergroep komende week (11, 15 en 17 oktober) meewerken.
tijdens de act lopen gemeenteambtenaren mee om het gesprek aan te kunnen gaan en... voor zekerheid loopt er ook beveiliging rond...
spannende uitdaging...

theater blanco